Wednesday, June 17, 2015

Pranatacara

PRANATACARA

Pengertian
Prantacara yaiku wong kang ngatur mlakune utawa nggawakake sebuah acara utawi kang biasa disebut pembawa acara.


Syarat
- Olah Swara (Teknik Vocal)
  + Aksentuasi ( accentuation) utawa logat
     = Suara pranatacara ora oleh kecampur karo logat daerahe, mesti nganggo bahasa Jawa sing baku. Ing Bahasa Jawa sing dianggep baku yaiku logat/dialeg Surakarta lan Ngayogyakarta Hadiningrat.
  +  Artikulasi (articulation) utawa pacopan
     = Pranatacara kudu bisa ngucapake kalimat lan pelafalan kata ingkang jelas lan tegas, ora bindheng.
  + Nafas (breath) utawa prana
     = Pranatacara kudu bisa ngatur nafase supaya opo sing diucapna iso kedenger jelas lan bener maknane.
  + Intonasi (intonation)
     = Intonasi iki banget pentinge ing pengucapan pranatacara. Pranatacara kudu bisa ngatur cepet-alone ucapan lan jedane serta banter-indike suara.
  + Empati utawa Kajiwa
     = Suara kang diucapake pranatacara kudu bisa menjiwani suasana acara kang digawakake.
  + Infleksi utawa Lagu Kalimat
     = Pranatacara kudu bisa ngatur ucapane supaya ora datar. Ucapane mau kudu bisa dibedakake opo iku lanjut opo mandek.

- Olah Raga lan Busana (Tampilan)
  + Magatra
     = Awak, wajah, dandanan, lan busana pranatacara kudu cocok karo pranatacara lan acarane.
  + Malaksana
     = Cara mlakune pranatacara iku kudu luwes.
  + Mawastha
     = Pranatacara kudu ngadeg jejeg lan tegak.
  + Maraga
     = Pranatacara kudu bersikap tenang nggawakake acarane.
  + Malaghawa
     = Saben gerakane pranatacara kudu luwes, ora kecepeten lan ora kealonen.
  + Matanggap
     = Pranatacara kudu tanggap marang suasana acara sing digawakake. Jika suasanane tenang lan khusyu’ kudu melu tenang lan khusyu’, jika suasanane gembira bisa nambah kegembiraan.
  + Mawwat
     = Pranatacara kudu bisa nyelesaikan acara nganti mantep kaya sing dikarepake penyelenggara acara.

- Olah Bahasa
Pranatacara kudu bisa nganggo bahasa Jawa nganti bener lan trep marang unggah-ungguh bahasa Jawa. Bahasa Jawa duweni tingkatan bahasa kayata basa krama, madya, lan ngoko. Pranatacara kudu menguasai setiap tingkatan bahasa mau lan kudu bisa migunakake ing acara lan suasanane sing trep.

- Olah Pangrengga Swara (Sound System)
Kemajuan teknologi zaman saiki bisa mbantu pranatacara supaya bisa luwih apik nggawakna acarane. Suara kang apik bisa dadi luwih apik lan bisa juga acarane mau ditambahi nganggo lagu/musik supaya luwih seru lan ora mboseni.

Papan (Tempat)
Papan/tempat pranatacara kudu diatur sak apik-apike. Papan kang paling pas kanggo pranatacara yaiku panggonan sing pranatacara bisa mirsani kabeh tamu lan kabeh panggonan acara ingkang jelas, serta cedak karo panitia acara lan sound system supaya bisa ngerti lan ngatur mlakune acara saka awal nganti akhir.

-  Pawiyatan (Pendidikan)
Dadi pranatacara kang bagus bisa dipelajari ing pendidikan formal lan non formal. Pendidikan formal bisa ditempuh saka sekolah lan kuliah, sedangkan pendidikan non formal bisa dipelajari ing luar sekolah kayata belajar langsung ing tempat acara diadakan.

- Mental
Dadi pranatacara kudu duweni mental baja. Jika pranatacara mentali ciut, bisa ngrusak suasanane acara.

- Disiplin
Pranatacara kudu bisa ngatur mlakune acara sesuai sing dikarepake penyelenggara acara.


Kode Etik
- Jika diaturi penyelenggara acara, mesti ora nolak. Jika nolak kudu secara sopan, halus, lan ati-ati, opo meneh jika nyangkut masalah permintaan sambatan alias sukarela tanpa dibayar.
-  Kudu bisa meyakinkan penyelenggara acara supaya mantep milih awake. Nanging pranatacara ora oleh sombong ngomongake kemampuane sak hurunge ngelaksanakake tugase.
-  Kudu selalu siap ngelaksanakake tugas.
Jika takon seputar acara (waktu, panggonan) mesti takon sing jelas supaya ora salah paham.
Ojo nagnti njalok dipetuk, kecuali jika acarane terlalu mepet.
Ojo takon hal-hal kang sifate pribadi.
Ojo nyebut merek sound system.
-  Usahakna teka sak hurunge acara diwiwiti.

Sunday, May 17, 2015

Teks Negosiasi

Teks Negosiasi

Pengertian
Interaksi sosial diantara pihak-pihak dengan kepentingan yang berbeda untuk mencapai kesepakatan yang saling menguntungkan.

Struktur
1. Pembukaan
= Kalimat pembuka, biasanya dibubuhi dengan salam. Fungsinya untuk memulai negosiasi
2. Permintaan
= Pihak yang ingin tahu menanyakan barang atau jasa.
3. Pemenuhan
= Pihak yang terkait memberitahukan mengenai barang atau jasa kepada pihak yang ingin tahu.
4. Penawaran
= Terjadi proses tawar-menawar barang atau jasa antara pihak yang ingin tahu dengan pihak terkait untuk mencapai sebuah kesepakatan yang saling menguntungkan.
5. Persetujuan
= Kesepakatan atas hasil penawaran dari kedua belah pihak.
6. Pembelian
= Keputusan pihak yang ingin tahu (konsumen) untuk menerima atau tidak kesepakatan dari hasil tawar-menawar barang atau jasa tersebut.
7. Penutup
= Kalimat penutup, biasanya dibubuhi dengan salam. Fungsinya untuk mengakhiri negoisasi.

Ciri-ciri
+ Menghasilkan kesepakatan.
+ Menghasilkan keputusan yang saling menguntungkan.
+ Sarana untuk mencari penyelesain.
+ Mengarah kepada tujuan praktis.
+ Memprioritaskan kepentingan bersama.
+ Menggunakian bahasa persuasif.
+ Menggunakan pronomina (kata ganti orang), nomina (kata benda), dan verba (kata kerja).

Kaidah
- Memiliki partisipan (2 atau lebih).
- Terdapat verba.
- Terdapat konjungsi.
- Terdapat kalimat tutur berpasangan.
- Kalimatnya santun.
- Berujung pada dua hal, yaitu "sepakat" atau "tidak sepakat".